Projek Pembinaan Surau An-Nur

Projek Pembinaan Surau An-Nur

Rakan Seperjuangan

Friday, December 17, 2010

Kesedaran

Bismillahirrahmanirrahim...

“Dengan Karimah, segalanya sukar dijangka. Kadang-kadang saya terpaksa korek dari dia untuk dapatkan maklumat.”

Itu komen bos saya dalam mesyuarat seksyen pada hari ini. Saya hanya tersenyum mendengar komen beliau. Agaknya beliau merujuk kepada tindakan saya tempohari yang apabila ditanya tentang tugasan yang diberi, saya hanya memberikan jawapan yang menunjukkan seolah-olah saya tidak tahu apa-apa, menyebabkan saya terpaksa menadah telinga selama lebih 2 jam mendengar ‘khutbah’ oleh beliau. Kekecewaan jelas tergambar pada wajah beliau sehingga saya sendiri merasa terperosok ke lembah kekecewaan beberapa ketika.

Semalam, semasa mesyuarat, saya bentangkan hasil tugasan yang diarahkan kepada ahli jawatankuasa dan beliau kelihatan terkejut dengan pembentangan yang saya buat. Mulanya saya risau juga dengan reaksi beliau tetapi apabila mengangkat ibu jari ke atas ke arah saya sambil tersenyum, serta-merta kerisauan itu hilang. Saya tidak pasti apa yang bermain dalam kepala beliau tetapi hari ini apabila saya ingin mendapatkan persetujuan beliau untuk satu dokumen, dengan pantas beliau menjawab,

“It’s ok, Karimah. You can proceed with it. I think you can handle it.”

Saya tergamam. Dalam tempoh hampir 4 bulan bertugas di bawah beliau, ini kali pertama beliau ‘membenarkan’ saya meneruskan tugasan tanpa perlu pengesahan kali kedua. Saya anggap itu satu pencapaian buat diri saya selepas beberapa bulan cuba mencari titik kesesuaian di tempat baru. Terbit sedikit kepuasan dalam diri dan keyakinan yang saya mampu melakukannya.

Mungkin sebelum ini beliau menyangkakan yang saya tidak mampu untuk melakukannya kerana tabiat saya yang kurang gemar mengadap beliau setiap saat dan ketika seperti rakan-rakan yang lain. Mereka tidak putus-putus keluar masuk bilik bos untuk menerangkan kedudukan tugasan yang telah diberikan. Mungkin itu salah satu kelemahan yang perlu saya perbetulkan kerana di sini kami bergelumang dengan pelaksanaan projek. Setiap kemajuan atau masalah yang timbul perlu dimaklumkan kepada pihak atasan dengan segera.

Saya sedar, suka atau tidak, saya harus mengakui bahawa beliau juga perlu menghadapi tekanan daripada pihak atasan dan beliau memerlukan sokongan daripada kami untuk melaluinya. Mungkin saya yang terlalu keras hati, melayan perasaan sendiri sehingga pandangan menjadi kabur seketika terhadap hakikat permainan dunia.

Kadang-kadang kita sering tersasar dalam perjalanan, namun itu tidak harus kita jadikan alasan untuk terus melemaskan diri dalam kepalsuan. Yang penting adalah kesediaan untuk kembali mengakui dan menerima hakikat kesilapan yang telah dibuat serta mencari jalan untuk memperbetulkannya semula.

Masih banyak yang perlu saya pelajari dan perbetulkan dalam perjalanan kehidupan ini. Benarkan, kehidupan adalah universiti yang sangat luas.

No comments: